مسأله 1894 - چنانچه شك كند ونداند كه عرف مى گويند با هر دو آبيارى شده يا اين كه مى گويند آبيارى آن مثلا با آب باران است ، دادن سه چهلم كافيست . مسأله 1895 - اگر شك كند ونداند كه عرف مى گويند با هر دو آبيارى شده يا اين كه مى گويند با دلو آبيارى شده است ، دادن يك بيستم كافيست ، وهمچنين است اگر احتمال سومى هم ضميمه شود كه در عرف بگويند با آب باران آبيارى شده است . مسأله 1896 - اگر گندم وجو وخرما وانگور با آب باران ومانند آن مشروب شود وبه آب دلو ومانند آن محتاج نباشد ، ولى با آب دلو هم آبيارى شود وآب دلو به زياد شدن محصول كمك نكند ، زكات آن ده يك است ، واگر با دلو ومانند آن آبيارى شود وبه آب باران ومانند آن محتاج نباشد ولى با آب باران ومانند آن هم مشروب شود وآنها به زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آن يك بيستم است . مسأله 1897 - اگر زراعتى را با دلو ومانند آن آبيارى كنند ، ودر زمينى كه پهلوى آن است زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد ومحتاج به آبيارى نشود ، زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده يك بيستم ، وزكات زراعتى كه پهلوى آن است ، اگر از غير مالك آن زراعت باشد يك دهم است ، وهمچنين است بنابر احتياط واجب اگر از مالك آن زراعت باشد . مسأله 1898 - مخارجى را كه براي گندم وجو وخرما وانگور كرده است ، نمى تواند از حاصل كسر نموده وملاحظهء نصاب نمايد ، پس چنانچه يكى از آنها پيش از ملاحظهء مخارج به حد نصاب برسد ، بايد زكات آن را بدهد . مسأله 1899 - تخمى را كه به مصرف زراعت رسانده - چه از خودش باشد يا خريده باشد - نمى تواند از حاصل كسر كند وسپس ملاحظهء نصاب نمايد ، بلكه بايد نصاب را نسبت به مجموع حاصل ملاحظه نمايد . مسأله 1900 - آنچه كه دولت از عين مال مى گيرد زكات به آن تعلق نمى گيرد ، وزايد بر آن متعلق زكات است ، مثلا اگر حاصل زراعت ( 850 ) كيلو گرم باشد و